Vijf camerapalen op een bouwterrein, vanaf de tekening

Wat doe je met een terrein dat nog een tekening is?

Aan een kade kwam een nieuw bedrijfsterrein. Op de plek zelf lag zand, lagen een paar buizen en was er een plan op papier. Een gebouw, een stroomkast of een kabel was er niet. Toch wilde de opdrachtgever vanaf het begin beeld. Daarvoor kwamen vijf palen, met twee camera’s op elke paal.

Wie op zo’n plek bij het type camera begint, begint aan het verkeerde eind. Eerst moet vaststaan waar een paal staat. Daar volgt alles uit: wat de camera ziet, hoe lang de kabel wordt en waar het punt komt waar alles samenkomt.

Waarom duurde de voorbereiding veel langer dan het werk?

Omdat een vergissing op een leeg terrein pas laat opvalt. Staat een paal een paar meter verderop, dan kijkt de camera een andere kant op. Daarom ging er ongeveer een jaar in de tekening zitten: welke paal waar, welke richting op, en hoe hoog. Het uitvoeren was daarna een kwestie van fases, bij elkaar ongeveer drie weken.

Hoe staat een paal vast op zand?

Op een stalen plaat die in beton ligt. In die plaat zitten vier draadeinden waar de paal op wordt bevestigd. Voor het beton erin gaat, staat de plaat in een kist van hout, en ernaast ligt al de rode slang waar de kabel straks doorheen gaat. Een scheve plaat geeft een scheve paal. Een paal die bovenin meebeweegt, geeft een beeld dat meebeweegt.

Wat er verder onder een paal hoort, staat bij grondwerk en fundering.

Voor alle palen waren drie dagen genoeg. Dag één: vier kabels de grond in en het beton voor paal nummer één. Dag twee: twee palen erbij. Dag drie: de laatste twee.

Wat lag er al onder de grond toen wij kwamen?

Een stelsel van mantelbuizen: holle buizen waar later kabels doorheen gaan. Dat bleek het belangrijkste van het hele project. Is een terrein eenmaal bestraat of bebouwd, dan breekt niemand het zomaar open. Door de buizen kon de netwerkkabel van elke paal naar één punt, zonder nieuwe sleuven. Dat punt ligt in een gebouw dat er op dat moment nog niet stond.

Hoe u zo’n opzet op een groot terrein aanpakt, leest u bij bedrijfsterrein beveiligen.

Hoe werk je tussen walsen en zandhopen?

Met aandacht voor wat er al ligt. Op het terrein reden walsen, er draaide een zeefinstallatie en de zandhopen verschoven bijna elke week. Iemand op locatie wees aan waar de leidingen van anderen lagen. Dat voorkomt schade die niemand wil.

Sommige palen kregen hun plek aan de kade, naast een stalen damwand en een bolder. Daar is weinig ruimte om te graven, dus de route van de kabel werd afgestemd op de bestaande buizen. Om de palen zit folie, en pas bij de oplevering wordt die verwijderd.

Waarom de kabel een stuk te lang laten?

Bij elke paal komt de netwerkkabel uit een rode slang, en er blijft met opzet wat over. Komt er later een camera bij of moet er een hoger, dan kan dat zonder dat de grond weer open moet. Draadloos is hier niet gebruikt. Op een terrein dat blijft veranderen wilt u niet afhankelijk zijn van wat er tussen twee antennes belandt, en een kabel merkt een container of zandhoop niet.

Wanneer draadloos wel past, staat bij stroom en netwerk.

De recorder heeft plek voor 16 camera’s en er hangen er tien. Zes extra passen dus zonder nieuwe recorder, ook al staat het gebouw waar hij komt nog niet.

Wat betekent dit als u zelf gaat bouwen?

Dat een tekening veel waard is. Wie voor het graven weet waar de palen komen, laat de buizen op de goede plek leggen en hoeft later niets open te maken. Heeft u nog geen tekening, dan maken we die samen. Vertel het ons via een adviesgesprek.