Palen die wij hebben gezet

Waarom komt bijna iedereen bij dezelfde vraag uit?

Van buiten lijken onze klussen weinig op elkaar. Een tuin, een erf, een kavel met asfalt, een omheind stuk grond aan het eind van een weg. Toch begint het gesprek bijna altijd hetzelfde: er hangt al iets aan de gevel, en het kijkt de verkeerde kant op.

De zeven verhalen hierboven staan uitgeschreven op hun eigen pagina. De vier korte schetsen hieronder staan er bewust in algemene termen. Hoe zo’n dag zelf verloopt, van de eerste foto tot het moment dat de bus wegrijdt, leest u bij van eerste contact tot opgeleverde paal.

Vier kortere schetsen

Een vrijstaande woning met een lange oprit

Situatie. Een vrijstaande woning die ver van de weg af ligt, met een oprit die net onder de honderd meter blijft. Aan de gevel hing al een camera die de oprit in keek.

Probleem. Wie kwam aanrijden was pas in beeld als hij bijna voor de deur stond, en dan zag u de auto en niet de bestuurder. Een kenteken viel er niet uit te halen. In het donker bleef er een silhouet over.

Oplossing. Een paal van vier meter op ongeveer een derde van de oprit, met een camera die terugkijkt naar de woning. Bij het begin van de oprit een laag paaltje op ongeveer een meter, recht op de rijrichting, voor de kentekens. De kabel door een mantelbuis vanaf de meterkast, langs de rand van het gazon.

Resultaat. Elke auto komt herkenbaar in beeld voordat hij bij het huis is, met kenteken erbij. De camera aan de gevel doet nu alleen nog het laatste stuk.

Een erf met een stal op afstand van de woning

Situatie. Een woonboerderij met een stal op zo’n zeventig meter van het huis, en daartussen een erf waar de trekker, de aanhanger en het gereedschap staan.

Probleem. Vanaf het huis was het erf in het donker een zwarte vlek. De bewoners wilden twee dingen tegelijk: zien wie er ’s nachts over het erf loopt, en overdag even in de stal kunnen kijken zonder ervoor naar buiten te gaan.

Oplossing. Een paal van drie meter midden op het erf, met camera’s die twee kanten op kijken en spots aan diezelfde paal, zodat het licht meeschijnt in de kijkrichting in plaats van de lens in. De kabel door een mantelbuis naar de stal, die met zo’n zeventig meter ruim binnen de negentig werkbare meter bleef, met een camera in de stal aan dezelfde lijn.

Resultaat. Het erf is ’s avonds verlicht en in beeld, en de stal staat op hetzelfde scherm. Wat als beveiliging begon, wordt inmiddels vooral gebruikt om te kijken of het binnen rustig is.

Een bedrijfsterrein met een te laag pand

Situatie. Een kavel met het pand aan de straatzijde en het grootste deel van het terrein daarachter: buitenopslag, een laadkuil en een parkeerterrein. Op de gevel zaten al camera’s.

Probleem. De goot zit op vier meter, en dat klinkt hoog tot er een bestelbus voor staat. Achter die bus verdween het halve terrein. Van wat er achterop gebeurde bleef een vage beweging over, en na zonsondergang niet eens dat.

Oplossing. Twee palen van zes meter langs de lange zijden van de kavel, die elkaar tegemoet kijken zodat de grootste kijkafstand halveert. Bij de in- en uitrit een lage camera op ongeveer een meter voor de kentekens. Het graafwerk in stukken, zodat de doorgang vrij bleef en het bedrijf gewoon open kon.

Resultaat. Het achterterrein staat in beeld en iedereen komt twee keer voorbij, van voren en van achteren. Elk voertuig dat binnenkomt is met kenteken terug te vinden.

Een opslagterrein zonder stroom in de buurt

Situatie. Een omheind opslagterrein aan het eind van een weg, met containers en gestapeld materiaal. Op het terrein stond een keet en verder niets.

Probleem. Er was niets om een camera aan te bevestigen en er lag geen stroom. De dichtstbijzijnde aansluiting lag verder dan de honderd meter die een netwerkkabel over koper haalt.

Oplossing. Twee palen van zes meter voor het overzicht en een laag paaltje bij de inrit voor de kentekens. De kabel door een mantelbuis tot een tussenpunt met eigen voeding, en van daar het laatste stuk. Een speaker op de voorste paal voor een gesproken waarschuwing buiten werktijd.

Resultaat. Het terrein is ’s nachts in beeld en er gaat een melding uit zodra er een mens of een voertuig wordt herkend. Wie na sluitingstijd het hek door loopt, hoort dat er iemand meekijkt.

Wat hebben deze klussen met elkaar gemeen?

In alle vier de gevallen was de camera niet het probleem, maar het ophangpunt. Zodra u zelf bepaalt waar het beeld vandaan komt, verandert de vraag van welke camera naar welke plek en welke hoogte. Het zetten van een paal is daarna doorgaans een dag werk.

Wilt u zien wat een paal op uw eigen terrein ongeveer zou zien, probeer het dan zelf met de tekentool op uw eigen adres. Hoort u het liever van iemand die het vaker heeft gedaan, stuur dan een foto van de plek via vrijblijvend advies aanvragen. Wij zeggen ook wanneer een paal niet nodig is.