140 meter naar de paal: glasvezel, draadloos of tussenpunt?

Honderdveertig meter, en koper haalt er negentig

De paal moest aan de overkant van het weiland komen, bij het hek waar het toegangspad op het erf uitkomt. In vogelvlucht was dat ongeveer honderdtwintig meter. Langs het tracé, dus langs de slootkant en om de moestuin heen, werd het honderdveertig. Daarom rekenen wij nooit met de rechte lijn: een kabel volgt de sleuf, niet de kaart.

De eerste beslissing lag er dus al voordat er een schep de grond in ging. Een netwerkkabel van koper haalt honderd meter, inclusief de korte stukjes aan beide uiteinden, en wij rekenen met ongeveer negentig meter werkbaar. Honderdveertig meter kan niet in één stuk.

Wat doet u als de paal verder staat dan een kabel komt?

Er zijn drie routes. Een tussenpunt halverwege, waar de verbinding opnieuw begint. Glasvezel in plaats van koper, dat die afstand moeiteloos overbrugt. Of een draadloze verbinding tussen twee punten die elkaar kunnen zien. Alle drie werken ze, en alle drie kosten ze iets: extra werk, extra risico of extra onderhoud. De volgorde waarin u ze afweegt, bepaalt de uitkomst.

Drie routes, en wat ze in de praktijk vragen

Een tussenpunt halverwege

Goedkoop en snel gemaakt: halverwege komt een kastje waar de verbinding opnieuw begint, en vanaf dat punt heeft u weer de volle lengte. Het probleem zit niet in het kastje maar in de stroom. Zo’n punt heeft voeding nodig, en midden op een weiland ligt die er net zomin als bij de paal. Staat er een schuur of een lichtmast met een aansluiting, dan is dit de kortste weg. Staat daar niets, dan verplaatst u het probleem alleen maar.

Glasvezel in de mantelbuis

Glasvezel trekt zich niets aan van honderdveertig meter. Hij maakt bovendien geen elektrische verbinding tussen de paal en het gebouw, wat op een erf met meerdere meterkasten meetelt. Het nadeel is het graafwerk: er moet een tracé zijn. Aan beide uiteinden komt een omzetter, en die heeft aan de paalkant stroom nodig, dus er gaat sowieso nog iets mee door de buis.

Draadloos tussen twee punten

Op papier de makkelijkste, in de jaren erna de lastigste. Twee antennes die elkaar kunnen zien, geen sleuf, klaar in een ochtend. Alleen is vrij zicht een voorwaarde en geen momentopname. Een boom die er in februari kaal bij staat, staat er in juni dicht in blad. En ook draadloos brengt alleen beeld en geen stroom, dus bij de paal moet er hoe dan ook iets liggen.

Waarom werd het hier glasvezel?

Omdat er toch gegraven moest worden. De stroom naar de paal kan niet draadloos, dus er ging sowieso een sleuf door het weiland. Ligt die sleuf er eenmaal, dan is glasvezel erbij vooral nog een kwestie van de buis vullen. Vrij zicht was er bovendien niet: de knotwilgen langs de sloot staan er nog jaren.

Wat er in de grond ging

De sleuf volgde de slootkant en boog om de moestuin heen. Waar het klinkerpad naar de schuur eroverheen loopt, zijn de stenen eruit gehaald en na afloop in hetzelfde patroon teruggelegd. De paal is in een betonvoet gestort, met de kabelinvoer van onderen door de voet naar binnen, zodat er bovengronds niets open ligt.

In de sleuf ging een mantelbuis, en daar zit hier het echte verschil. In die ene buis liggen nu twee dingen: het glas dat de verbinding doet en een koperen kabel voor de voeding. Er is ruimte over gelaten. Toen er een half jaar later een schijnwerper en een tweede camera bij kwamen, is die kabel er doorheen getrokken zonder dat er één steen omhoog hoefde. Wat er verder onder de grond gebeurt, staat op grondwerk en fundering.

Wat er nu staat en wat het ziet

Er staat een vierkante paal van vijf meter bij het hek, gespoten in dezelfde donkergroene tint als het hekwerk, met de aansluitkast direct onder de camera. Vijf meter en niet acht: het toegangspad is het onderwerp, niet het hele weiland. Waarom hoger lang niet altijd beter is, leest u op hoogte en zicht.

In beeld staan het hek over de volle breedte, de eerste twintig meter van het toegangspad en de hoek van het erf waar de trailer staat. Elke verbinding is doorgemeten: haalt hij zijn snelheid en is hij heel. Hoe wij dat aanpakken staat op stroom en netwerk naar de paal, en wat er verder aan zo’n paal kan hangen op meer dan een camera. De paal stond binnen een dag, het tracé kostte de dag ervoor.