Mast bij een zorgwoning in Lopikerkapel, op één kabel

Drie gebouwen op één erf

Op dit erf in Lopikerkapel staan een woonhuis, een schuur en een zorgwoning. Achter een hek ligt de boomgaard. Rond het woonhuis kwamen vier camera’s. Bij de zorgwoning kwamen er twee, en die hangen niet aan de gevel maar op een mast op de hoek van het pad.

Op een erf zit het werk zelden in het ophangen. Het zit in de meters ertussen. Elke camera staat een flink eind van de plek waar de opname binnenkomt, en elke kabel moet ergens langs.

Waarom kwam er geen tweede kabel naar de zorgwoning?

Omdat dat graven betekende, dwars door een tuin die al helemaal was aangelegd. Tussen het woonhuis en de zorgwoning lag één netwerkkabel. Dat was het. Daarom hangt er nu een kleine switch in de zorgwoning. Die haalt het netwerk binnen over de bestaande kabel en geeft elke camera op de mast een eigen poort, met stroom over dezelfde draad.

Een camera wil zijn eigen lijn, want beeld en stroom gaan er samen overheen. Dat betekent niet dat elke camera zijn eigen sleuf nodig heeft. Het splitsen gebeurt vlak bij de mast, en niet in het woonhuis aan de andere kant van de tuin. De afstandsregel van een netwerkkabel telt dan vanaf die switch opnieuw. Meer daarover staat bij stroom en netwerk naar de paal.

Er hoort wel een eerlijke kanttekening bij. Beide camera’s hangen nu aan dezelfde kabel. Gaat die ooit stuk, dan vallen ze samen uit.

De mast zelf

Het is een ronde, donkergroene mast, in de strook grind langs het pad. De twee camera’s zitten op één dubbele beugel, rug aan rug, een stuk boven de dakrand. Ze kijken elk een andere kant op langs de zorgwoning. Beide hebben een groothoeklens, want op een erf wilt u overzicht: wie er over het pad komt, en wie er achterlangs loopt.

Die mast hebben wij zelf neergezet, op de hoek van het pad, zodat de twee camera’s niet aan de gevel van de zorgwoning hoeven. Dus schrijven wij het niet op. De mast loopt boven de camera’s nog een eind door. Wat elke meter hoogte doet, leest u bij hoogte en zicht.

Hoe vind je de kabelroute op een erf met bijgebouwen?

Eerst binnendoor zoeken, en pas naar buiten als dat niet lukt. Binnen is de kabel uit het zicht en uit het weer. In dit woonhuis liepen de routes via het kantoor boven en door kruipruimtes. Waar het binnen ophield, kwam goot aan de buitenkant, per muur gekozen in wit of in zwart.

Het meeste zoekwerk zat in de camera rechtsachter, gericht op de zijkant van het huis. Zijn kabel loopt dwars door het woonhuis, langs de vrije middenruimte, tot in de aangrenzende schuur. Pas daar ging hij naar buiten. In het kantoor boven staat een tweede kleine switch, zodat er minder kabels door het huis lopen en elke camera toch een eigen lijn heeft.

Laag langs de muur, waar een kruiwagen of een maaier langskomt, ligt slagvaste buis in grijs of zwart. De kabel binnen is van brandklasse Dca.

Wat er nu staat, en wat er nog bij kan

Zes camera’s nemen op in één recorder met acht kanalen. Twee kanalen zijn dus vrij. Komt er later bij de schuur of de boomgaard een camera bij, dan is daar plek voor zonder iets te vervangen.

De laatste camera, aan de voorkant, kon op tekening links of rechts van de voordeur. Dat beslist u niet op papier. Dat gebeurt op de plek zelf, met de camera in de hand en de bewoners ernaast. Hoe zo’n plan bij u begint, staat bij een camerapaal op het erf.