Camerapalen in een aangelegde tuin: de haag bepaalt de plek

Een tuin die al af was

Het perceel lag er aangelegd bij. Hagen op hoogte, borders die dichtgegroeid waren, gazon zonder kale plekken erin. Dat is een prettige tuin om in te zitten en een vervelende tuin om in te graven, want elke strook die u openmaakt ziet u een seizoen later nog terug. De opdracht was daarom dubbel: er moest beeld komen, en de tuin moest er daarna bij liggen alsof er niemand geweest was.

Er hadden hier eerder al camera’s gehangen. Die stonden uit toen wij kwamen, omdat er ’s avonds meer meldingen binnenkwamen dan iemand nog opent. Dat gaf ons een tweede opdracht die niets met graven te maken had.

Waarom kwam er hier een paal en geen camera aan de gevel?

Het huis heeft een rieten dak. Door de kap kan geen doorvoer en in het riet komt geen beugel, dus valt de gevel als ophangpunt grotendeels af. Daar komt bij dat er een haag dwars door de tuin staat. Wat daarachter ligt, ziet u vanaf het huis niet, hoe goed de camera ook is.

Een paal lost die twee dingen tegelijk op. Hij staat aan de andere kant van de haag en kijkt terug richting de woning, zodat u iemand op gezicht ziet in plaats van op silhouet. Wat een paal verder doet bij een woning en tuin, staat op die pagina uitgeschreven.

Waar zet u een cameramast neer als de tuin al af is?

Langs een rand, niet middenin. Wij hebben eerst de zichtlijnen afgelopen en daarna gekeken waar een sleuf langs bestaand werk kon lopen. De palen staan nu in de naad tussen twee hagen en op de rand van het gazon, op plekken waar het gras grotendeels dicht kon blijven.

Dat de palen donker zijn gespoten helpt daarbij. Tegen een groene haag valt een donkere buis weg zodra u er een paar meter vandaan staat, en dat was precies de bedoeling. Wij spuiten een paal in elke kleur, en op verzoek gaan de beugels en de kappen in dezelfde tint mee.

De afstand telde ook mee bij die keuze. Een netwerkkabel over koper haalt hooguit honderd meter, inclusief de patchkabels aan beide uiteinden, en wij rekenen daarom met ongeveer negentig werkbare meter. Dat bepaalt niet alleen of een plek kan, maar ook langs welke route de kabel erheen loopt.

Wat er in de grond ging

Beide palen staan in een betonvoet. Die voet doet het echte werk: hij houdt de paal recht op het moment dat het waait, en dat is bij een paal met camera’s erop belangrijker dan bij een lantaarn, omdat u elke trilling in beeld terugziet. Wat daar verder bij komt kijken staat bij grondwerk en fundering.

De kabel ligt in een mantelbuis en niet los in het zand. Op een perceel als dit is dat geen overdaad, want de volgende wens is meestal een lamp, een speaker of nog een camera. Die trekt u er dan doorheen en de tuin blijft dicht. Na afloop is elke kabel doorgemeten: haalt hij zijn snelheid, en is hij heel. Dat kost een kwartier en het scheelt u een zoektocht op de dag dat er ooit iets hapert.

Zeven dagen voor twee palen

Zeven werkdagen klinkt veel voor twee palen bij een woning, en dat is het ook. Een paal zetten is bij ons meestal een dag werk. Wat de rest van de week kostte, stond niet in de tuin maar eromheen.

Op het perceel staan losse gebouwen, en die kregen elk hun eigen camera. Zo’n gebouw is in feite een aparte klus: een route voor de kabel, een plek om binnen te komen, een aansluiting die er nog niet lag. De twee palen waren daarnaast het overzichtelijke deel van de week. Hoe zo’n dag bij ons loopt, van uitzetten tot afstellen, leest u bij de werkwijze.

Wat de palen nu zien

Op de palen staan camera’s die eerst beoordelen wát er beweegt. Er gaat alleen een bericht uit bij een persoon of een voertuig. Een dier dat door de border loopt of een tak die heen en weer gaat blijft stil. Dat is hier geen extraatje maar de kern van de opdracht, want een systeem dat te vaak roept wordt uitgezet, en dan hangt het er voor niets.

De kentekencamera bij de oprit staat bewust laag, rond een meter en recht op de rijrichting. Hoog hangen leest slechter, omdat u dan schuin op de plaat kijkt en de letters in elkaar lopen. Waarom dat precies zo werkt, staat bij een kenteken lezen met een paal. De opnamen komen binnen op een eigen server in de woning, dus het beeld blijft op het adres waar het gemaakt is.

En dan het eerlijke deel. Er staat geen paal midden op het gazon, terwijl dat het ruimste overzicht had gegeven. Dat was hier de verkeerde ruil: u wint een stuk beeld en u verliest de tuin waar het allemaal om begonnen was. Twee palen langs de randen zien iets minder, en dat mocht.