Zestig meter kabel onder beton en klinkers door

Een terrein waar nergens een schep in kan

Het pand staat aan de korte kant van het terrein, en daarbuiten ligt alles dicht. Gewapend beton bij de laad- en loskade, klinkers over de rijbaan, betonplaten onder de buitenopslag. Geen strook gras, geen border, geen zandpad. En de plek waar de klant wilde kijken, de kop van de buitenopslag, lag ruim zestig meter van de meterkast vandaan.

De camera was het kleinste probleem van die week. De vraag was hoe er een kabel komt over zestig meter verharding, zonder dat het terrein dagenlang open ligt en zonder dat het vrachtverkeer moet omrijden.

Wat is er gemeten voordat de eerste steen eruit ging?

Eerst het tracé afgelopen en opgemeten: zesenzestig meter langs de route die bruikbaar was, tegen zestig meter hemelsbreed. Daarna de zichtlijn vanaf de gekozen paalplek, de hoogte van de stapels op de opslag en de ligging van kabels en leidingen volgens de tekeningen. Dat verschil van zes meter is precies waarom wij nooit op vogelvlucht rekenen.

Op een tekening klopt zelden alles. Bij twijfel graven wij met de hand voor, een kuiltje van een halve meter, tot we met eigen ogen zien wat er ligt. Hier leverde dat twee verrassingen op: een afvoerbuis die op geen enkele tekening stond, en een oude stroomkabel die nergens meer naartoe bleek te lopen. Het tracé is daaromheen gelegd, want een leiding waarvan niemand de herkomst kent raakt u liever niet aan.

Een sleuf door klinkers is ander werk dan een sleuf door gras

In gras haalt u de zode eraf, graaft u, legt u de buis erin en trilt u de boel weer aan. In bestrating begint het werk bij het uitnemen. De klinkers gaan er steen voor steen uit en op een stapel naast de sleuf, in het verband waarin ze lagen. Daaronder zit een zandbed en daaronder een fundering van gebroken puin, en die twee lagen moet u gescheiden houden.

Loopt dat door elkaar, dan krijgt u bij het dichten een bed dat niet meer draagt en zakt de strook binnen een jaar in. Dat is precies waar u later ziet dat er gegraven is. De volgorde waarin het eruit gaat, is de volgorde waarin het terugkomt. Meer over wat er onder de grond gebeurt, staat bij grondwerk en fundering.

Hoe kom je onder een rijbaan door zonder hem open te breken?

Met een grondboring. Aan weerszijden van de rijbaan komt een put, en daartussen wordt een buis onderlangs door de grond geperst. De rijbaan blijft heel en blijft dezelfde dag berijdbaar. Op dit terrein ging het om twee kruisingen van elk ruim vier meter, en dat scheelde straatwerk, uithardingstijd en een omleiding voor de vrachtwagens.

Door de boringen en door de hele sleuf ligt een mantelbuis, geen kale kabel. Op zo’n terrein weegt dat zwaarder dan bij een woning, want hier komt er vroeg of laat iets bij: een camera erbij op de kade, een speaker, een sensor bij de poort. Die gaat er dan doorheen en de bestrating blijft liggen. Wat er verder aan stroom en data naar een paal toe moet, leest u bij stroom en netwerk.

De palen zelf

Twee ronde palen van vijf meter, gespoten in de tint van het hekwerk zodat ze niet als los object op het terrein staan. Vijf meter, omdat u op een opslagterrein over de stapels heen moet kijken; lager en het beeld wordt gevuld door de eerste de beste container. Hoger hoefde niet, want elke meter erbij maakt de mensen in beeld kleiner.

Op de paal bij de kade kwam naast de camera een schijnwerper die aanslaat bij beweging, omdat daar in de winter in het donker geladen wordt. Op de tweede paal twee camera’s, elk een kant van de opslag op.

Wat er nu in beeld staat, en wat niet

De kop van de buitenopslag staat over de volle breedte in beeld, en bij de kade ziet u wie er uitstapt en wat er van de wagen af komt. Kentekens leest u hier niet. Daarvoor moet een camera laag staan en recht op de rijrichting kijken, en dat vraagt een derde, laag paaltje bij de inrit. Zie kenteken herkennen met een paal.

En dan het eerlijke deel. De palen stonden op de eerste dag rechtop. Het openmaken van de bestrating, de twee boringen en het steen voor steen terugleggen kostten veruit de meeste tijd van de klus. Op een verhard terrein is dat bijna altijd zo, en dat weet u liever vooraf.